Σκιά του δειλινού

Πες πως είμαι ένα παιδί

Είδα..... στης πόλης τα στενά γονατισμένους πρίγκηπες να ξαγρυπνάνε σκλάβους να σπάνε τα δεσμά κι άλλα δεσμά πιο ματωμένα να ζητάνε

Είν' τα τραγούδια μας λειψά, βλέπει ποτάμια όποιος διψά, τούτη η νύχτα είναι για όλους, αρχαγγέλους και διαβόλους!...(η πιο μεγάλη ώρα μας είναι στην κατηφόρα μας)!...

Από τον δίσκο του 1999 "Εντελβάις",

Δρομολόγιο-Μια νύχτα στήσαμε γιορτή σε μαρμαρένια αλώνια σε κάγκελα σφυρήλατα μας βρήκανε τα χιόνια

Μουσική: Μάριος Τόκας

ΑΚΟΥ: είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή άκου, έχω φωνή!...

Είμαι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου, έχω φωνή

Είμαι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου, έχω φωνή
άκου, άκου, έχω φωνή

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ-Έβλεπα θεούς, να κλαίνε πριν να σταυρωθούνε.....Έβλεπα εχθρούς μαζί στου τζόγου το παιχνίδι

Το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου-οχτώ μποφώρ κι οι "Δράκοι" βγήκανε στο κύμα.......

Του βάζεις δύσκολα του κόσμου αυτού του άμυαλου

Θολό ποτάμι το πέρασμά σου

Έρχονται βράδια

ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΝ ΚΑΡΔΙΕΣ

Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω

Περπάτησα στο δρόμο σου

Είναι τα τραγούδια μας ηφαίστεια που καίνε, σώματα κι αγάλματα βγάζουνε φτερά......

Σάββατο χαράματα μπρος στην Αχερουσία.....

Το ταξιδι της ζωης...!!! <>Έβλεπα τρανούς μες στη μιζέρια και το χάλι

Έβλεπα φωτιές τη γη τριγύρω μου καμμένη

Τον κόσμο μάνα το κόσμο πήρα σβάρνα σε μια ζωή ζητιάνα να βρω ευθύνη και τη δικαιοσύνη να μάθω ποιος τη δίνει..........

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ