Του Κώστα Ράπτη
Το 2003, παραμονές της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, η Γηραιά Ήπειρος εμφανιζόταν διχασμένη: η Γαλλία και η Γερμανία αρνούνταν να συνταχθούν με τις επιλογές της Ουάσιγκτον και εμφανίζονταν στη διεθνή σκηνή ευθυγραμμισμένες με τη Μόσχα, ενώ στην απέναντι πλευρά όρθωνε το ανάστημά της προς τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε. (με την κατάλληλη ενθάρρυνση και από τη Βρετανία”) η “νέα Ευρώπη”, όπως την αποκάλεσε με ικανοποίηση ο τότε υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Donald Rumsfeld, των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Το 2003, παραμονές της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, η Γηραιά Ήπειρος εμφανιζόταν διχασμένη: η Γαλλία και η Γερμανία αρνούνταν να συνταχθούν με τις επιλογές της Ουάσιγκτον και εμφανίζονταν στη διεθνή σκηνή ευθυγραμμισμένες με τη Μόσχα, ενώ στην απέναντι πλευρά όρθωνε το ανάστημά της προς τα ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε. (με την κατάλληλη ενθάρρυνση και από τη Βρετανία”) η “νέα Ευρώπη”, όπως την αποκάλεσε με ικανοποίηση ο τότε υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Donald Rumsfeld, των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ.
