ELIAMEP: Εκλεκτοί Του Ελληνικού ΥΠ. ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ Και Των Μαύρων Κονδυλίων

Επιχείρηση ΧΑΟΣ στην Ελλάδα!.. Το παράδειγμα των αριστερών που ξυλοκοπούν τα όργανα της Τάξης!....

Εικόνες ντροπής... Όταν η Ελληνική Αστυνομία αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή της!

Ώρα 18.40. Μυτιλήνη. Οδός Καβέτσου. Έχοντας ολοκληρώσει μια επίσκεψη μας σε μονάδα της 98 ΑΔΤΕ τυγχάνει να δια βαίνουμε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Μυτιλήνης, την οδό Καβέτσου. Όπως ενημερωθήκαμε εκ των υστέρων πρόσφατα εκεί είχαν ανοίξει τα γραφεία του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή. 

Συναντάμε μια διαδήλωση από μερικές δεκάδες αντιεξουσιαστές και αριστεριστές. Διαδηλώνουν για το άνοιγμα των γραφείων της Χρυσής Αυγής. Ξαφνικά, μια ολιγομελής ομάδα εξ αυτών επιτίθεται στους αστυνομικούς που εκτελούσαν χρέη διμοιρίας. Τους χτυπούν απρόκλητα με ρόπαλα και κοντάρια. Άλλοι τους πετούν αντικείμενα. Και τότε συμβαίνει κάτι που πραγματικά ντροπιάζει την Ελληνική Αστυνομία και διασαλεύει την δημόσια τάξη.

Την στιγμή που οι αστυνομικοί της διμοιρίας δέχονται αντικείμενα, ο πρώτος εξ αυτών, προφανώς ο διμοιρίτης κάνει το αυτονόητο. Τους ενημερώνει να προχωρήσουν μερικά μέτρα πιο μπροστά ώστε οι ταραξίες να κάνουν πίσω. Μάταια όμως. Και αυτό γιατί ένας ανώτερος αξιωματικός της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου μπαίνει μπροστά στον αστυνομικό κάνοντας του νόημα να κάνει πίσω. Την ίδια στιγμή ένας ακόμα κινείται προς τους ταραχοποιούς που φορούν κράνη και κρατούν κοντάρια και ρόπαλα λέγοντας τους να υποχωρήσουν. Ταυτοχρόνως, και ο προηγούμενος ανώτερος αξιωματικός προσπαθεί να αναγκάσει τους αντιεξουσιαστές να υποχωρήσουν. Φυσικά, η διμοιρία έχει κάνει πίσω. Οι δύο αξιωματικοί προπηλακίζονται και υβρίζονται.

Δίπλα τους, νεαροί συνεχίζουν να πετούν πέτρες εναντίων της διμοιρίας ενώ άλλοι χτυπούν τους αστυνομικούς με τα καδρόνια. 

Όμως οι αξιωματικοί συνεχίζουν απτόητοι. Συνεχίζουν την πολιτική του κατευνασμού και της μη εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας όπως ορίζουν οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας. Μετά από λίγο όλα τελειώνουν. Εν ολίγοις:

Γιατί οι ανώτεροι αξιωματικοί της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου δεν άφησαν την διμοιρία να συλλάβει τους κακοποιούς;
Γιατί ενώ δίπλα τους τελούνταν αυτόφωρα ποινικά αδικήματα αδιαφορούσαν και δεν συνέλαβαν τους νεαρούς κουκουλοφόρους;

Από πότε οι ανώτεροι αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας πρέπει να ξευτελίζουν την στολή τους συνομιλώντας με ανθρώπους που τους φώναζαν συνθήματα όπως "προσοχή προσοχή δολοφόνοι με στολή";

Γιατί ενώ από την αρχή είχαν εντοπιστεί ύποπτα άτομα που κρατούσαν ρόπαλα, είχαν πέτρες και φορούσαν κράνη δεν έγιναν προληπτικές προσαγωγές;

http://defencenews.gr

Ορίστε και το βίντεο της ντροπής. Τα πλάνα της απελπισίας που δείχνουν τι εστί ατιμωρησία από το 1.53 και μετά.

Ελληνόφωνος καθηγητής στην υπηρεσία της ναζιστικής Τουρκίας. Αλήθεια, το ΣΔΟΕ και η ΕΥΠ ελέγχει την συνέπεια αυτών των δραστηριοτήτων;

ΝΕΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ (ΕΛΛΗΝΑ) ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΕ… ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Ο  Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι Επιστημονικός Συνεργάτης του ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ιδρύματος του ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ -ΕΛΙΑΜΕΠ.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ο γνωστός (Έλληνας) Εβραίος;  καθηγητής που αρθρογραφεί σε τουρκική εφημερίδα, «ξαναχτύπησε» πάλι με ένα καινούργιο ανθελληνικό άρθρο προφέροντας για άλλη μια φορά το έδαφος στην γειτονική χώρα να μας προσάπτει κατηγορίες σε πολλά επίπεδα για τον «μεγαλοϊδεατισμό» μας και το εθνικιστικό μας πνεύμα. Ποιοι ; Οι Τούρκοι του νοεοθωμανικού επεκτατισμού! Και να σκεφτεί κανείς ότι ο καθηγητής αυτός είναι μέλος ενός από τα πιο γνωστά ελληνικά κέντρα στρατηγικών ερευνών, που έχουν χρηματοδοτηθεί πλουσιοπάροχα από τον κρατικό κορβανά για να ξευτιλίζουν την χώρα μας διεθνώς.

Μιλάμε για τον κ Ιωάννη Γρηγοριάδη, που αυτή την φορά παίρνοντας αφορμή την υπόθεση των αρχαιολογικών ευρημάτων στην Αμφιπόλη και τις ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη, εξαπολύει επίθεση κατά των Ελλήνων στην τουρκική εφημερίδα, Taraf, με την κατηγορία ότι στην Ελλάδα επιδιώκουν σε μόνιμη βάση να εκμεταλλεύονται τις αρχαιολογικές έρευνες και τα αρχαιολογικά ευρήματα για… εθνικιστικούς σκοπούς. Mε ένα χαρακτηριστικό άρθρο με τον τίτλο στα τουρκικά, «Arkeoloji ve siyaset», δηλαδή, «Αρχαιολογία και Πολιτική», εξαπολύει επίθεση κατά της έμμονης, όπως αναφέρει, συνήθειας των Ελλήνων να πολιτικοποιούν τα αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύπτουν κατά καιρούς, για καθαρά… πατριωτικούς και εθνικιστικούς σκοπούς. Μάλιστα ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορεί ανοιχτά την ελληνική κοινή γνώμη ότι συμπεριφέρεται… «παρανοϊκά», (çılgınlığına), εξ’ αιτίας των νέων αρχαιολογικών ανακαλύψεων στην Αμφίπολη και ότι οι Έλληνες έχουν τρελαθεί και δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο παρα με τις ανασκαφές στον αρχαίο αυτό τάφο, «εκστασιαζόμενοι» με την όλη ιστορία που στην ουσία τροφοδοτεί τα εθνικιστικά τους «κόμπλεξ». Φτάνει δε στο σημείο, αυτός ο καθηγητής, (που πληρώνεται από ποιους ;;;), να μας κατηγορήσει ότι προσπαθούμε να μονοπωλήσουμε τον «Μακεδονισμό» και ότι επιδιώκουμε να σφετεριστούμε τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις της Αμφίπολης για να τις μονοπωλήσουμε για δικες μας ενώ ότι και αν ανακαλυφθεί, (όπως ισχυρίζεται αυτός ο «κύριος»), στον μεγαλοπρεπή αυτό αρχαίο τάφο, δεν… ανήκει στην Ελλάδα αλλά είναι παγκόσμια ιδιοκτησία! Τι ίδιο κάναμε, όπως υποστηρίζει και με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην περιοχή της Βέροιας, (τη οποία μάλιστα αποκαλεί με την τουρκική ονομασία, Karaferye), δηλαδή στην Βεργίνα όπου και εκεί, σύμφωνα με τον κύριο καθηγητή, που απευθύνεται στο τουρκικό κοινό, σφετεριστήκαμε τα θαυμάσια και σπουδαία ευρήματα σαν δικά μας, δηλαδή σαν ελληνικά και τροφοδοτήσαμε με τα ευρήματα αυτά που είναι παγκόσμια κληρονομία, τον ελληνικό εθνικισμό και ούτε λίγο ούτε πολύ τον… υπερφίαλο Μακεδονισμό μας .

Ο «κύριος» αυτός μας είχε απασχολήσει πριν από λίγο καιρό πάλι σε επίμαχο άρθρο του στην τουρκική εφημερίδα, Taraf, στις 5/8, όπου είχε εξαπολύσει έντονη επίθεση κατά του Παναγιώτατου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, κ Άνθιμου, για τις τότε δημόσιες δηλώσεις του για τους Τούρκους τουρίστες που είχαν έρθει ήρθαν στην Θεσσαλονίκη επί τη ευκαιρία του μουσουλμανικού Μπαραμιού. Ο καθηγητής αυτός είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου διεθνών σχέσεων, (Master of International Affairs) και πιστοποιητικού εξειδικεύσεως στις μεσανατολικές σπουδές, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του του πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επιστημονικός συνεργάτης του γνωστού ΕΛΙΑΜΕΠ, του Ιδρύματος που εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες μάχεται να πείσει την ελληνική κοινή γνώμη ότι η Τουρκία είναι μια υπερδύναμη και ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να αντιδρούμε στις όποιες τουρκικές προκλητικότητες και ότι καλά θα κάνουμε να κάτσουμε και να τα βρούμε με τους Τούρκους, αποδεχόμενοι στην ουσία τις παραλογές απατήσεις τους.

Αλήθεια που θα έβρισκαν οι Τούρκοι καλύτερο θιασώτη των απόψεων τους για την Ελλάδα και τους Έλληνες, από ένα… Έλληνα και μάλιστα καθηγητή, σαν τον κύριο αυτό ; Και εις ανώτερα μας!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή

Σε τι να ελπίζεις; ΜΚΟ!... Η κυβέρνηση παγώνει την έρευνα για τις ΜΚΟ (και ξεπαγώνει τα κονδύλια) Πλήρωνε ΑΡΧΙΜΑΛΑΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΕ!...

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εδώ και λίγο καιρό σχετικά με τις έρευνες για τον έλεγχο των ΜΚΟ, οι οποίες έχουν γίνει σαν το γεφύρι της Άρτας, που μόλις πήγαινε να χτιστεί, γκρεμιζόταν. Έτσι και με τον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων των ΜΚΟ, που συνεχώς δίνονται εντολές διερεύνησης, αλλά η έρευνα δεν ολοκληρώνεται ποτέ.

Της Βασιλικής Σιούτη

Το δείπνο με υπουργούς το ΕΛΙΑΜΕΠ και βουλευτές το βράδυ της Πέμπτης στη «Μεγ. Βρετανία» ΚΑΙ Ο ΣΟΡΟΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Πολλά και επικίνδυνα τα παιγνίδια που παίζονται εκεί, με τον δισεκατομμυριούχο πανταχού παρόντα... - Η Αθήνα κοιμάται μόνιμα και το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή κατευθύνει τα πάντα και ουσιαστικά κυβερνάει ...

Γιατί θέλουν τους Λαθρομετανάστες; Ο Σόρος, η Ρεπούση και άλλα Αριστερά απο-κόμματα; Για να υπάρχει ο τρόμος στους γηγενής!....

Γαλλία: Συμμορία ανήλικων μουσουλμάνων (ΤΟΥΡΚΩΝ-ΜΑΡΟΚΙΝΟΥ) βιάζει 18χρονη "επειδή είναι Γαλλίδα" Σχόλιον: Επαναφορά θανατικής ποινής ΝΑΙ! ή ΟΧΙ;

Ο Αφελληνισμός της Ελλάδας.

Η ιστορία άρχισε αρχές τις δεκαετίας του ’80 και ξαναβγήκε στην επιφάνεια στις 10-06-1985. όταν Αμερικανοί μαζί με τους Βρετανούς, εγκαινίασαν το Ίδρυμα «Τσέϊθαμ Χάουζ», που ιδρύθηκε στα πρότυπα του Βασιλικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων του Λονδίνου.

Πως το Υπ. Παιδείας της ναζιστικής Γερμανίας χρηματοδοτεί το ΕΛΙΑΜΕΠ!...και πως πρώην σύμβουλος του ΓΑΠ διδάσκει στο Π. Αιγαίου!..

— Ενημερωθήκαμε ότι το Κέντρο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών (CIES) του Πανεπιστημίου Kadir Has στην Κωνσταντινούπολη, το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και το Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής του Freie Universitat στο Βερολίνο διοργανώνουν summer school με θέμα:

Ο Νίκος Δήμου εκλεκτός της Χουντας;

Δηλαδή όντως οι μεγαλύτεροι προδότες, ανθέλληνες και δωσίλογοι υπήρξαν εκλεκτοί της χούντας;

Πόρτα-Πόρτα

Βίος και Πολιτεία του Γιάννη Στουρνάρα-ο Λουκάς Τσούκαλης (ΕΛΙΑΜΕΠ), ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο Αλέξης Παπαχελάς κ. άλλοι!....

Ο Γιάννης Στουρνάρας“ Θα μπορούσε να έχει λάβει το βραβείο του «Δημοσίου υπαλλήλου των τελευταίων 30 ετών».
Όσοι έχουν γνωρίσει τον Γιάννη Στουρνάρα από κοντά συμφωνούν στο εξής: 

ΠΩΣ ΜΙΑ ΜΚΟ-ΕΛΙΑΜΕΠ, ΔΙΝΕΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!...

Σφοδρή κριτική δέχεται ήδη η Νέα Δομή Δυνάμεων των ελληνικών ΕΔ που παρουσιάστηκε σήμερα στα μέλη της Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής από ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς των οποίων την εκτίμηση ζήτησε το defencenet.gr, ενώ μία αποκάλυψη-σοκ ήδη ναρκοθετεί το όλο σκηνικό: Η προτεινόμενη Νέα Δομή Δυνάμεων είναι ακριβές αντιγραφο σε ποσοστό 90% της μελέτης του ιδρύματος ΙΣΤΑΜΕ (του ιδρύματος του ΠΑΣΟΚ για την εξωτερική πολιτική και άμυνα) σε συνεργασία με το περιβόητο ΕΛΙΑΜΕΠ!

Μη κυβερνητικές οργανώσεις και σχέδιο Ανάν-Το ΕΛΙΑΜΕΠ το σχέδιο Ανάν και ο Ν. Αναστασιάδης!

Συγγραφέας: Νίκος Ντάσιος
Άρδην τ. 58
Οι ΜΚΟ έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στην υποστήριξη και την προώθηση του επαίσχυντου Σχεδίου Ανάν με το αζημίωτο. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ρίτσαρντ Μπάουτσερ, είχε δηλώσει πως δεν πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα ο κατάλογος με τα ονόματα αυτών που είχαν κληθεί στην αμερικανική πρεσβεία στη Λευκωσία πριν από το δημοψήφισμα, και οι οποίοι είχαν απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων, όσον αφορά στο σχέδιο Ανάν.

Ο κ. Μπάουτσερ είχε πει ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν η ορθή ενέργεια και δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Η.Π.Α. Χαρακτήρισε τη σχετική λίστα ιδιωτική και εξέφρασε άγνοια για το κατά πόσο, πέρα από τα 13 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν από το Κογκρέσο για οικονομικά προγράμματα ανάπτυξης, δαπανήθηκαν 6,4 εκατομμύρια επιπλέον για την εκστρατεία υπέρ του σχεδίου Ανάν.

Παρ’ όλα αυτά, τρεις διαφορετικοί οργανισμοί τυγχάνουν ή έτυχαν χρηματοδότησης προ του δημοψηφίσματος της 24ης Απριλίου μέσω της UNOPS –Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών που χρηματοδοτεί το «Δικοινοτικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Κύπρου»–, με κοινό στόχο, όπως τουλάχιστον δηλώνουν, την επαναπροσέγγιση στο διαδίκτυο! 

Πρόκειται για τους εξής οργανισμούς: 

1) Cyprus Media Net: Technology for Peacebuilding (Tεχνολογία για την Eιρήνη) 

2) Cyprus Neuroscience and Technology Institute (Ινστιτούτο Nευρο­επιστήμης και Τεχνολογίας, Κέντρο Ερευνών) 

3) Youth Promoting Peace. Στους δυο πρώτους οργανισμούς, ιδρυτής και πρόεδρος είναι ο Δρ Γιάννης Λαούρης, ενώ, στον τελευταίο οργανισμό, τα πρόσωπα που είναι διαχειριστές είναι και μέλη του Technology for Peacebuilding. 

Οι τρεις αυτοί οργανισμοί εισέπραξαν για τις δραστηριότητές τους, τα τελευταία δυο χρόνια σε δολάρια, το συνολικό ποσό των 424.892,47 (πίνακας 1).

Τα χρήματα δόθηκαν στην UNOPS μέσω της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (Agency for International Development - USAID) και από εκεί στους τελικούς δικαιούχους.

Συνδεδεμένες επαναπροσεγγιστικές πλατφόρμες και οργανισμοί

Θα πρέπει να τονιστεί ότι ουδείς έχει καταδικάσει τις όποιες προσπάθειες επαναπροσέγγισης γίνονται και είναι αυτονόητος ο θετικός ρόλος που διαδραματίζουν για την επίλυση του Κυπριακού, νοουμένου ότι ο ρόλος τους αυτός παραμένει αυστηρά τέτοιος. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, εκτός του γεγονότος ότι στις ιστοσελίδες τους http://www.tech4peace.org καταφέρονται, μέσα από διάφορα άρθρα, με υβριστικές επιθέσεις τόσο προς τον πρόεδρο Παπαδόπουλο όσο και προς τα συγκυβερνώντα κόμματα, που τάχθηκαν εναντίον του σχεδίου Ανάν, έρχονται και επιβεβαιώνουν τους ίδιους τους Αμερικανούς ότι, κατόπιν χρηματοδότησης των Η.Π.Α, έγιναν «προχωρημένα σεμινάρια» σε θέματα ειρηνικής επίλυσης προβλημάτων και διαπραγμάτευσης. 

Συγκεκριμένα, ο ίδιος ο Δρ Λαούρης, με άρθρο του στην ιστοσελίδα στις 27/10/2004, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «… διεθνείς οργανισμοί όπως η IWA (Institute of World Affairs), η αμερικανική υπηρεσία διεθνούς ανάπτυξης (USAID) και το Πανεπιστήμιο του Maryland χρηματοδότησαν την κάθοδο ειδικών στην Κύπρο με στόχο την παροχή προχωρημένων σεμιναρίων σε θέματα ειρηνικής επίλυσης προβλημάτων και διαπραγμάτευσης…».

Στο ίδιο μήκος…

Στελέχη του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας (ΟΠΕΚ), σε ανύποπτο χρόνο, είχαν εγείρει ερωτηματικά για το γεγονός ότι ο ΟΠΕΚ είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ του σχεδίου Ανάν. Πολιτική η οποία συνεχίστηκε και μετά το δημοψήφισμα, παρά το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού το έχει απορρίψει. Μάλιστα, τότε, στελέχη του, όπως ο αντιπρόεδρος Κώστας Μελακοπίδης και το μέλος του διοικητικού συμβουλίου, Χαρούλα Σεϊμένη, έκαναν λόγο για «ριζική μεταμόρφωση του ΟΠΕΚ» και υπέβαλαν την παραίτησή τους ως αντίδραση.

Πιο συγκεκριμένα, εικοσιτετράωρα μετά το δημοψήφισμα, ο τότε αντιπρόεδρος του Ομίλου, Κώστας Μελακοπίδης, και το μέλος του διοικητικού συμβουλίου, Χαρούλα Σεϊμένη, με ανακοίνωση στον Τύπο κατήγγειλαν τα εξής: «Εδώ και λίγους μήνες, διαβλέπαμε με θλίψη ότι ο κυπριακός ΟΠΕΚ είχε αρχίσει μια διαδικασία ριζικής μεταμόρφωσης. Σε αντίθεση με την καταστατική του δέσμευση για παραγωγικό και διαλεκτικό προβληματισμό πάνω σε ποικίλες διαστάσεις της ζωής μας –εσωτερικές και εξωτερικές, κοινωνικές, πολιτικές και πλατιά πολιτιστικές–, ο πρόσφατος ΟΠΕΚ διολίσθαινε ανεπαισθήτως με μια μονομανή ενασχόληση. Αντί για τη συνέχιση των άκρως επιτυχών εκδηλώσεων πολιτικού, πνευματικού και μορφωτικού περιεχομένου, ο όμιλος προσκολλήθηκε ασφυκτικά στο σχέδιο Ανάν. Δεδομένης της καθοριστικής σημασίας του σχεδίου, ο σχετικός προβληματισμός θα ήταν, προφανώς, απόλυτα νόμιμος, δικαιολογημένος και επιβεβλημένος. Όμως, γινόταν προοδευτικά ολοφάνερο ότι το κυρίαρχο ρεύμα εντός του ΟΠΕΚ είχε από καιρό ειλημμένες τις τελικές αποφάσεις του. Λίγες ημέρες πριν από την 24η Απριλίου, ο ΟΠΕΚ προσχώρησε επίσημα και αναφανδόν στο στρατόπεδο του “Ναι”. Αμέσως μετά το παλλαϊκό “Όχι” του δημοψηφίσματος, ο ΟΠΕΚ δεν κάλεσε τα μέλη του σε γνήσιο και σφαιρικό προβληματισμό πάνω στο ιστορικό αποτέλεσμα. Μοιάζει μάλλον αποφασισμένος –δογματικά και αυτάρεσκα– να αμφισβητεί τη σοφία της πρόσφατης απόφασης του κυπριακού Ελληνισμού αλλά και τη δημοκρατικότητα της ίδιας της διαδικασίας της απόφασης αυτής. Με άλλα λόγια, ο προβληματισμός φαίνεται να δίνει τη θέση του στην ανάληψη του ρόλου του πολιτικού ακτιβισμού, ενδεχόμενα ταυτισμένου με τη στάση που αντιτίθεται εμπαθώς στις θέσεις του Προέδρου. Κατόπιν αυτών των εξελίξεων, είναι με ειλικρινή θλίψη που αναγκαζόμαστε να υποβάλουμε την παραίτησή μας από το Δ.Σ. του ΟΠΕΚ».

Έξι μήνες μετά, διαπιστώνεται ότι, κατά τη συγκεκριμένη περίοδο όπου καταγράφονταν οι αντιδράσεις, ο ΟΠΕΚ χρηματοδοτήθηκε από τους Αμερικανούς μέσω της UNOPS (πίνακας 2).

Οι χρηματοδοτήσεις του ΟΠΕΚ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΠΕΚ
Πρόεδρος: Λάρκος Λάρκου
Αντιπρόεδρος: Άννα Γιάλλουρου – Πάρη
Γενικός Γραμματέας: Στράτος Στυλιανίδης
Ταμίας: Κυριάκος Πιερίδης
Μέλη: Συμεών Μάτσης, Νεόφυτος Νεοφύτου, Ανδρέας Παναγίδης, Ανδρέας Πιρίσιης, Λεωνίδας Φακιολάς.
Αναπληρωματικά Μέλη: Αλεξάνδρα Ατταλίδου, Χρίστος Γρέκας, Χαράλαμπος Καραμανώλης, Χριστόφορος Μικέλλης, Χρίστος Νεοκλέους, Πόπη Νικολάου, Νικόλας Πάρης, Γιάννος Πιρίσιης, Άριστος Τσιάρτας, Άρης Τσιγάρας.
Ο ΟΠΕΚ διατηρεί παραρτήματα στις άλλες πόλεις, με συντονιστές τους:
Γιώργο Χατζηγεωργίου – Λεμεσός
Χαράλαμπο Καραμανώλη – Λάρνακα
Άντρη Κυριάκου – Πάφος

Το ΕΛΙΑΜΕΠ και το σχέδιο Ανάν 

Τη δική του, ξεχωριστή συνεισφορά είχε σ’ αυτή την εκστρατεία το ΕΛΙΑΜΕΠ των Αθηνών.

Κατ’ αρχήν, πρόκειται για το γνωστό πρόγραμμα που αναλαμβάνει από κοινού το ΕΛΙΑΜΕΠ, το Istanbul Policy Center του πανεπιστημίου Sabanzi και το νορβηγικό ινστιτούτο Peace and Research Institute of Oslo (PRIO). Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το κόστος του υπολογίζεται σε 72.844 ευρώ1.

Το πρόγραμμα αυτό «έτρεξε» κατά το 2003 και το 2004, την περίοδο όπου πύκνωσαν οι διεργασίες και η προετοιμασία του δημοψηφίσματος σχετικά με το Σχέδιο Ανάν. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, διεξήχθησαν δύο σεμινάρια και ένα συνέδριο στη Λευκωσία. Στο συνέδριο συμμετείχε, μεταξύ άλλων, και ο Τουρκοκύπριος πολιτικός Μουσταφά Ακιντζί.

Σκοπός του προγράμματος ήταν η δημιουργία μιας ισχυρής δημοκρατικής πολιτοφροσύνης (citizenhood) στην Κύπρο, η οποία θα βοηθούσε τις «δύο πλευρές» να υπερβούν τις «εθνικιστικές διαιρέσεις» και να συνυπάρξουν στο πλαίσιο μιας ισχυρά θεσμισμένης δημοκρατικής κοινωνίας. Οι στόχοι του, σύμφωνα πάντα με το ίδιο το ΕΛΙΑΜΕΠ, ήταν οι εξής:

«Η δημιουργία πολιτότητας και κατευθυντήριων γραμμών για τους πολίτες ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ενός ολοένα και πιο διευρυμένου κόσμου. 

Το πρόγραμμα, με την ιδιαίτερη προσοχή του στους φοιτητές και στους δημοσιογράφους, στοχεύει στο να μετριάσει το προαναφερθέν πρόβλημα και να οδηγήσει τους πολίτες να γίνουν εποικοδομητικοί συμμετέχοντες στην δημιουργία πολιτότητας στην Κύπρο.

Ο άμεσος στόχος του προγράμματος είναι διπλός:

α) Η ενίσχυση της προσπάθειας κατασκευής πολιτότητας στην Κύπρο η οποία να χαρακτηρίζεται από την ανοχή και την αποδοχή του αυξανόμενου πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της Κυπριακής κοινωνίας, και ειδικά μεταξύ των δύο κυριότερων κοινοτήτων της Κύπρου, των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων.

β) Η προετοιμασία των Κυπρίων πολιτών για να συμμετάσχουν ενεργά στα ευρωπαϊκά δρώμενα».

Φυσικά, δεν χρειάζεται και πολλά για να καταλάβουμε το τι πραγματικά αποζητούσε το ΕΛΙΑΜΕΠ με τη διεξαγωγή αυτού του προγράμματος. Κατ’ αρχήν, οι διακηρυγμένοι του στόχοι προϋποθέτουν μια ενιαία Κύπρο, στην οποία συνυπάρχουν οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι και η οποία, παρ’ όλα αυτά, αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής μέσα σ’ ένα κλίμα εθνοτικών εντάσεων. Οι δράσεις του προγράμματος αποσκοπούν στο να αρθούν ακριβώς αυτές οι εντάσεις. Είναι προφανές πως ο σχεδιασμός του προγράμματος προεξοφλεί την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν και δρα υπολογίζοντας την «επόμενη ημέρα». Ακόμα και το target group (η εστίαση του προγράμματος σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες) είναι ενδεικτικό της φιλοσοφίας του. 

Μιλάμε για δυο «ευαίσθητους» χώρους της «κοινωνίας των πολιτών»: αφ’ ενός τους δημοσιογράφους (δηλαδή τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης) και τη νεολαία. 

Παράλληλα με την υλοποίηση αυτού του προγράμματος, την ίδια περίοδο, το ΕΛΙΑΜΕΠ πραγματοποιεί και μια σειρά συζητήσεων και διαλέξεων για το Κυπριακό.

Στις 22 Μαΐου του 2003 αλλά και στις 1 Μαρτίου του 2004, το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργάνωσε εκδήλωση στην Αθήνα με τον κ. Χρήστο Στυλιανίδη, πρώην εκπρόσωπου τύπου της Κυπριακής Δημοκρατίας επί Βασιλείου, και κυριότερο εκφραστή του ενδοτισμού στην Κύπρο για το ζήτημα αυτό. Πρόσφατα, δημιουργήθηκε σάλος στην Κύπρο σχετικά με τις χρηματοδοτήσεις της εκστρατείας υπέρ του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν, από το γραφείο προγραμμάτων των Ηνωμένων Εθνών (Office for Project Services-UNOPS). 

Ο Χρήστος Στυλιανίδης, που ήταν και επικεφαλής της Κίνησης Πολιτικού Εκσυγχρονισμού, παραδέχθηκε δημόσια πως χρηματοδοτήθηκε με 50 χιλιάδες ευρώ από την UNOPS2.

Τέλος, μα εξ ίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι, καθώς προχωρούσαμε προς τη στιγμή του δημοψηφίσματος, πύκνωναν οι κλειστές συζητήσεις στα γραφεία του ΕΛΙΑΜΕΠ σχετικά με το Κυπριακό και το Σχέδιο Ανάν. Έτσι, τόσο στις 30 Μαρτίου όσο και στις 5 Απριλίου, διοργανώνονται κλειστές συναντήσεις για τις οποίες δεν μπορούμε να μάθουμε τίποτε παραπάνω από τις σχετικές ιστοσελίδες του ιδρύματος. 

Σημασία έχει να υπογραμμίσουμε ότι οι κλειστές συναντήσεις συνεχίστηκαν και λίγο μετά το κατηγορηματικό ΟΧΙ του κυπριακού λαού και αφορούσαν κυρίως τη διερεύνηση των λόγων για τους οποίους αυτό προέκυψε τόσο μαζικά στο δημοψήφισμα. 

Έτσι, στις 29 Απριλίου του 2004, το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργάνωσε κλειστή συζήτηση με θέμα: «Το Κυπριακό μετά το δημοψήφισμα: Η Ευρωπαϊκή Διάσταση» και ομιλητή τον καθηγητή Παναγιώτη Ιωακειμίδη. 

Έπειτα, ακολούθησε κλειστή συζήτηση στις 6 Μαΐου 2004 με τίτλο «Μετά το Δημοψήφισμα τι;», ενώ στις 16 του ίδιου μήνα, ο γνωστός εκλογολόγος Ηλίας Νικολακόπουλος μίλησε σε κλειστή συζήτηση σχετικά με το γιατί οι Ελληνοκύπριοι ψήφισαν «Όχι» στο δημοψήφισμα. 

Τέλος, στις 27 Ιανουαρίου του 2005, ο πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ., Νίκος Αναστασιάδης, μίλησε σε κλειστή συζήτηση – ενημέρωση σχετικά με την πορεία του Κυπριακού μετά από τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.

Βεβαίως, παρόμοια πολιτική ακολουθεί το ΕΛΙΑΜΕΠ και σε ό,τι αφορά τις ευρύτερες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ουσιαστικά, το ίδρυμα αυτό ηγείται πολλών προσπαθειών για επαναπροσέγγιση των δύο πλευρών, στοχεύοντας πάντα σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι οι νέοι.

Έτσι, από την σελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ μαθαίνουμε ότι το ίδρυμα υλοποίησε, σε συνεργασία με το Istanbul Policy Center του πανεπιστημίου Sabanci, ένα διετές πρόγραμμα με τίτλο «Learning Conflict Resolution and Producing Peace» (Μαθαίνοντας την επίλυση κρίσεων και παράγοντας ειρήνη) και σκοπό την παραγωγή ενός δικτύου «νέων ηγετών» το οποίο «θα μπορεί να έχει ενεργό ρόλο στη διαδικασία επαναπροσέγγισης μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας»3.

Το τελικό συνέδριο του προγράμματος πραγματοποιήθηκε στις 18-20 Φεβρουαρίου του 2005, στο ξενοδοχείο Ηλέκτρα Παλλάς των Αθηνών. Μερικοί από τους ομιλητές του συνεδρίου ήταν και οι –πασίγνωστοι για τις επαναπροσεγγιστικές τους τοποθετήσεις– κ.κ. Αλέξης Ηρακλείδης, Ηρακλής Μήλλας, ο κ. Κουλουμπής και πολλοί - πολλοί άλλοι.

Αυτή είναι λοιπόν η ελεύθερη και δημοκρατική φωνή μερικών ΜΚΟ των οποίων οι ανθρωπιστικές θέσεις διαμορφώνονται –όλως παραδόξως– από τα σχέδια των ισχυρών και, στο όνομα της δημοκρατικής και ανοιχτής κοινωνίας, λειτουργούν ως πολιορκητικοί κριοί της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, πάντα με το αζημίωτο.

http://www.ardin.gr/?q=node/546

«ΜΚΟ» : «Κρατικά» Εργαλεία Προπαγάνδας, Ελέγχου και … Πλουτισμού

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ , Αν. Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων,

Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ανάμεσα στις χιλιάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται ανά τον κόσμο υπό την γενική μορφή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) πολλές εκ των οποίων μας είναι γνωστές και ως Δεξαμενές Σκέψεις ή Think Tanks, υπάρχουν τρεις που χρήζουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας.

Είναι η German Marshall Fund of the United States (GMFUS) που ιδρύθηκε στην Δυτική Γερμανία το 1972 και που χρηματοδοτήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση και άλλους, είναι η Peace and Research Institute (PRIO) που ιδρύθηκε στην Νορβηγία το 1959 και που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Νορβηγίας και άλλους και είναι και η International Crisis Group (ICG) που ιδρύθηκε από πρώην υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους δυτικών κρατών, Προέδρους, Πρωθυπουργούς, Υπουργούς Εξωτερικών, Στρατηγούς (με Αμερικανούς, Βρετανούς, Αυστραλούς και Σκανδιναβούς να κυριαρχούν) το 1995 και η οποία χρηματοδοτείται από όλες σχεδόν τις ευρω-ατλαντικές χώρες, και άλλους .

Πέραν της Δυτικής τους προέλευσης και οι τρεις αυτοδιαφημίζονται ως ανεξάρτητες, μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις που παράγουν αντικειμενικό και επιστημονικό έργο. Το έργο τους, λένε, στοχεύει στην εμπέδωση της ειρήνης, στην πρόληψη των συγκρούσεων, στην επίλυση διεθνών και ενδοκρατικών διενέξεων και γενικά στη δημιουργία συνθηκών για το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων. Μία επίσκεψη στους ιστότοπους και των τριών οργανώσεων επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Ωστόσο τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Και οι τρεις οργανώσεις ιδρύθηκαν επί σκοπώ και υπήρξαν από καταβολής τους στρατευμένες. Άρχισαν και συνεχίζουν να λειτουργούν ως πολιτικά δεκανίκια των κυβερνήσεών τους που υπήρξαν και παραμένουν οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του. Με τον καιρό και τις δραστηριότητές τους, διευρύνθηκαν και οι χρηματοδότες τους σήμερα είναι κυρίως, όπως στην περίπτωση των GMFUS και ICG, μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, τράπεζες, χρηματοπιστωτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα ακόμα και φορείς όπως είναι η ευρωατλαντική Νατοϊκή συμμαχία. Χωρίς όμως την οικονομική στήριξη και πολιτική αρωγή των κρατών που τα ίδρυσαν, χωρίς δηλαδή τον κρατικό κορβανά, οι οργανώσεις αυτές θα είχαν προ καιρού πτωχεύσει. Διατηρούνται και λειτουργούν διότι εξυπηρετούν συμφέροντα των κρατών τους ή, γενικότερα, διότι εξυπηρετούν μια ευρύτερη ιδεολογία και θεώρηση των πραγμάτων, που επιθυμούν οι χρηματοδότες τους.

Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτες δυο, που ιδρύθηκαν στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, λειτούργησαν με βάση την ευρω-ατλαντική ψυχροπολεμική διάταξη και σήμερα, μαζί με την ICG που ιδρύθηκε μεταψυχροπολεμικά, εξυπηρετούν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, δηλαδή του αμερικανικού ηγεμονισμού.

Συνεπώς καμία από τις τρεις δεν νομιμοποιείται να αυτοπροσδιορίζεται ως ΜΚΟ διότι το βασικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό κάθε αυθεντικής ΜΚΟ είναι η οικονομική της αυτονομία. Και όταν ένας μουσικός πληρώνεται (κατά τη λαϊκή σοφία, δυτικής μάλιστα προέλευσης) αυτός που τον πληρώνει του λέει και τι να παίξει (“He who pays the piper calls the tune”).

Στην ουσία και ως προς τις συνέπειές τους, οργανώσεις όπως οι προαναφερθείσες είναι Κυβερνητικές Οργανώσεις. Και έτσι αναφέρονται από φορείς όπως τα Ηνωμένα Έθνη για παράδειγμα και από αναλυτές. Ως GONGOs τις αναφέρουν, δηλαδή Governmental Non Governmental Organizations.

Η χειρότερη συνέπεια της κατάχρησης που γίνεται είναι ότι οι οργανώσεις αυτές έχουν δώσει κακό όνομα στις πραγματικές αυθεντικές και πολιτικά αυτόνομες ΜΚΟ. Οι τελευταίες λειτουργούν υπό αντίξοες συνθήκες και με χρηματοδοτήσεις από τις ατομικές εισφορές των μελών τους. Επιπλέον, στην εξέλιξή τους οι GONGOs χρησιμοποιήθηκαν ψυχροπολεμικά και μεταψυχροπολεμικά και ως φορείς που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν κάλυψη (cover) για κατασκοπευτικές και άλλες υπονομευτικές δραστηριότητες σε τρίτες χώρες υπέρ των κρατών που τις χρηματοδοτούν. Δέλεαρ, κατά κανόνα, είναι το άφθονο χρήμα που ανοιχτόχερα παραχωρείται σε άτομα και τοπικούς φορείς που είτε υφίστανται ή δημιουργούνται επί τούτου.

Αυτό που εμείς εδώ πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι τρεις αυτές οργανώσεις, GMFUS, PRIO, ICG, είναι δραστηριοποιημένες σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά ιδιαίτερα δραστηριοποιημένες στο δικό μας βαλκανικό χώρο και την Ανατολική Μεσόγειο. Υλοποιούν μια δική τους ατζέντα πλουσιοπάροχα και αδιαφανώς χρηματοδοτούμενη.

H κριτική που ακολουθεί επικεντρώνεται στις τρεις αυτές διεθνείς οργανώσεις. Την German Marshall Fund of the United States (GMFUS) με έδρα την Ουάσιγκτον και με πολυεθνική παρουσία, την International Crisis Group (ICG) με έδρα τις Βρυξέλες και με πολυεθνική παρουσία και την Peace and Research Institute (PRIO) με έδρα το Όσλο και επίσης με πολυεθνική παρουσία.

Όπως προαναφέρθηκε, καμία από τις τρεις αυτές οργανώσεις δεν πληροί το βασικό κριτήριο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, που είναι αυτό της οικονομικής αυτονομίας. Δεν έχουν εισφορές από συνδρομές – δεν έχουν καν συνδρομητές, όπως έχει κάθε αυθεντική ΜΚΟ, ενώ τίποτα απ’ ότι παράγουν δεν τους αποφέρει πόρους. Και οι τρεις οργανώσεις είναι κρατικοδίαιτες. Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού τους είναι κρατικό. Είναι GONGOs.

Πιο συγκεκριμένα και σ’ ότι αφορά σε Ελλάδα και Κύπρο και οι τρεις αυτές GONGOs υλοποιούν μια ευρωατλαντική ατζέντα που αντιστρατεύεται κατά τρόπο προκλητικό τα συμφέροντά τους. Το προκλητικό και απαράδεκτο είναι ότι άμεσα στην περίπτωση της GMFUS και της ICG και έμμεσα της PRIO, οι οργανώσεις αυτές χρηματοδοτούνται και από δικούς μας πόρους. 

Χρηματοδότες της GMFUS και της ICG υπήρξαν κατά καιρούς όλα τα νατοϊκά κράτη, τα Υπουργεία Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, ευαγή ελληνικά ιδρύματα ελληνικά και μη, τουρκικά εμπορικά επιμελητήρια, κ.α. Μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα της GMFUS όχι μόνο θα εκπλήξει αλλά θα εντυπωσιάσει.

Πιο δύσκολη είναι η διερεύνηση της ICG και των πηγών χρηματοδότησής της. Πέραν της ιστοσελίδας της ICG, που είναι ελλιπέστατη, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να ενημερωθούν από την ποιοτικά εξαιρετική έρευνα του Tom Hazeldine, “The North Atlantic Counsel: Complicity of the International Crisis Group ” στην επιθεώρηση New Left Review 63 (May-June 2010, www. newleftreview.org). Aπό τη μελέτη του Hazeldine ξεπροβάλλουν σε όλο τους το μεγαλείο και προσωποποιημένα ο αμοραλισμός, η υποκρισία, ο κυνισμός και η ηθική της χαβούζας που χαρακτηρίζουν τους θιασώτες της νεοταξικής ηγεμονικής ιδεολογίας του ευρωατλαντισμού και των πρόθυμων διανοουμένων ιθαγενών και μη, που την διακινούν και την εξαγνίζουν. Στην περίπτωση της PRIO οι χρηματοδοτήσεις, πέραν από τον νορβηγικό κορβανά, προέρχονται και από υπεργολαβίες που αυτή έχει αναπτύξει την τελευταία δεκαετία κυρίως με την USAID και με πόρους που το αμερικανικό Κογκρέσο διέθετε για την Κύπρο, τη χρήση των οποίων η αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία άλλαξε αυθαίρετα και χωρίς τη γνώση του Κογκρέσου και τη συναίνεση της Λευκωσίας, για την προώθηση του Σχεδίου Ανάν.

Οι προαναφερθείσες GONGOs έχουν υπέρμετρη δραστηριότητα στα Βαλκάνια και στο τρίγωνο Ελλάδας – Κύπρου -Τουρκίας. Οι εκθέσεις τους, κλειστά και ανοικτά σεμινάρια, reference/fοcus groups, πολυπολιτισμικές συνάξεις και μουσικές εκδηλώσεις, ανέρχονται σε εκατοντάδες. Χωρίς καμία εξαίρεση οι εκθέσεις τους υπερθεματίζουν υπέρ των Σκοπίων, του Σχεδίου Ανάν, ενώ η GMFUS ανέλαβε εργολαβικά και επιπλέον να αναγάγει την Τουρκία ως τον ευμενή ηγεμόνα των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Όλα όσα αποδίδονται στον ισλαμιστή μέγα μάγιστρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Αχμέτ Νταβούτογλου, περί νέο-οθωμανισμού, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εντοπίσουν στις ανακυκλούμενες εκθέσεις της GMFUS και της ICG για την Τουρκία, χωρίς την αλαζονική γλώσσα του ισλαμιστή Υπουργού.

Επίσης τόσο η GMFUS όσο και η ICG έχουν ταυτιστεί με την ατλαντικής έμπνευσης τουρκική στρατηγική απονομιμοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχουν κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή με δραστηριότητες στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου. Η GMFUS οργάνωσε με την συνεργασία Ουάσιγκτον και Άγκυρας την πρώτη «επίσημη» επίσκεψη επαγγελματικών μελών του Κογκρέσου και αμερικανικών εταιρειών δραστηριοποιημένων στην Τουρκία, στα κατεχόμενα για να σπάσει, δήθεν, το «εμπάργκο» της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Η επίσκεψη αυτή που έγινε τον Φεβρουάριο του 2005 οργανώθηκε από το Congressional Affairs Program και το Congressional Study Group of Turkey του GMFUS της Ουάσιγκτον. Σε αυτό, ενεργή συμμετοχή είχε και η αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα, ο εμπορικός ακόλουθος της οποίας συνόδευσε την αποστολή στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου μέσω Τουρκίας. Το συγκεκριμένο γεγονός ήταν μια παράνομη και καθ’ όλα εχθρική ενέργεια κατά της Λευκωσίας. Αυτός ίσως να είναι και ο πιο πιθανός λόγος που η δραστηριότητα αυτή του GMFUS δεν εμφανίζεται πλέον στον ιστοτόπο της οργάνωσης.

Αναφορικά με την ICG η πρώτη της έκθεση μετά το 2004, καταφέρεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου και προτείνει την έναρξη απευθείας εμπορίου με τα κατεχόμενα . Δηλαδή, και οι δυο οργανισμοί υπήρξαν «προπομποί» ιδεών και θέσεων που η γραφειοκρατία της ΕΕ προσπαθεί, καθόλου τυχαία, να επιβάλλει στην Λευκωσία.

Η συγγραφή της προαναφερθείσας έκθεσης της ICG (2006) καθοδηγήθηκε από τον Τούρκο πρέσβη στις Βρυξέλλες και εξυμνήθηκε από Κύπριους και Ελλαδίτες θιασώτες του Σχεδίου Ανάν σε επίσημες παρουσιάσεις σε Λευκωσία και Αθήνα.
Θα πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι ICG και PRIO έχουν κυκλοφορήσει σχεδόν πανομοιότυπες εκθέσεις προσβάσιμες στο διαδίκτυο, οι οποίες αμφισβητούν την εγκυρότητα των τίτλων ιδιοκτησίας των προσφύγων και την αξιοπιστία του κυπριακού κτηματολογίου υποστηρίζοντας έτσι, με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο, την τουρκική θέση στο περιουσιακό.

Τέλος και οι δύο αυτές GONGOs υποστηρίζουν με εκθέσεις που αποτελούν την επιτομή της ψεύτικης ειδημοσύνης, ότι μία λύση του Κυπριακού στα δικά τους προτεινόμενα μέτρα θα αυξήσει κατά πολλές χιλιάδες το ετήσιο εισόδημα κάθε Κύπριου, ενώ θα προσθέσει στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν σε Κύπρο Ελλάδα Τουρκία πολλά δισεκατομμύρια ευρώ.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1). Σχετικές πληροφορίες και στοιχεία, όχι όμως ολοκληρωμένα, ειδικά σ’ ότι αφορά στις χρηματοδοτήσεις αλλά και στη διεθνή διαπλοκή των μελών και των τριών οργανισμών, μπορούν να εντοπισθούν στους επίσημους σχετικούς ιστοτόπους (www.gmfus.org,www.prio.org, www.crisisgroup.org ).

2). Εκ των τριών η GMFUS εκφράζει κατεξοχήν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, στο πλαίσιο του οποίου λειτουργεί , από το 1982, διατλαντικό πρόγραμμα ανάδειξης νέων ηγετών , το Marshall Memorial Fellowship ( MMF ). Ετησίως πάνω από 100 άτομα ( Fellows ) επιλέγονται από 37 χώρες των δύο πλευρών του ατλαντικού για επισκέψεις κατ’ομάδες στις αντίστοιχες χώρες , όπου έχουν υψηλού επιπέδου επαφές , συμμετέχουν σε σεμινάρια και απολαμβάνουν την τοπική φιλοξενία. Θεωρητικά, μέσω του MMF και του συναφούς networking οικοδομείται η νέα ελίτ του ευρωατλαντισμού.

Η επιλογή των Fellows γίνεται από συνεργαζόμενα με το GMFUS ιδρύματα , ΜΚΟ και οργανώσεις . Στην Ελλάδα, ο επιλογέας ( Selection Partner ) του προγράμματος για λογαριασμό της GMFUS είναι , κατά την ιστοσελίδα της GMFUS, το ΕΛΊΑΜΕΠ σε συνεργασία με το Ίδρυμα Νιάρχος . Η τελευταία επίσκεψη Fellows του MMF στην Ελλάδα με υποδοχέα το ΕΛΙΑΜΕΠ έγινε το Μάρτιο του 2011 με επισκέψεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη . Στη Θεσσαλονίκη η επίσκεψη έγινε με την συνεργασία της νεότευκτης και υπερδραστήριας οργάνωσης, Navarino Network (www.navarinonetwork.org).

3). Ακριβώς το νόημα της ρήσης αυτής φέρει ως τίτλο στη βρετανική της έκδοση η πρωτοποριακή μελέτη της Frances Stonor Saunders Who Paid the Piper (Granda Publications 1999). Η αμερικανική έκδοση τιτλοφορείται The Cultural Cold War: The CIA and the Word of Arts and Letters (The New Press, 2000). Στις σελίδες του βιβλίου ο ερευνητής θα δει να ξεδιπλώνεται το modus operandi για την κατίσχυση του κομμουνισμού στον «πόλεμο των ιδεών», πάμπολλα δείγματα γραφής «πρόθυμων» και εξωνυμένων «διανοούμενων», παραπλανητικών οργανώσεων και ευαγών ιδρυμάτων που σήμερα αναγνωρίζουμε ως ΜΚΟs, και, κυρίως τους φανερούς και αφανούς πόρους χρηματοδότησής τους.

4). Διεθνείς οργανισμοί, όπως τα ΗΕ και το ΝΑΤΟ , που ιδρύθηκαν από κράτη, ονομάζονται διακρατικοί οργανισμοί ή inter-governmental ( IGOs ). Ο όρος Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ΜΚΟ , ή NGOs εμφανίστηκε τότε ακριβώς για να διαφοροποιούνται διεθνείς διακρατικοί οργανισμοί από ιδιωτικούς που προϋπήρχαν ή που ιδρύθηκαν μετά το 1945.

5). Βλ. Moises Naim, “What is a GONGO? How Government – Sponsored Groups Masquerade as Civil Society”, Foreign Policy, May-June 2007. Ο κ. Naim αν και επικριτικός του φαινομένου, εντούτοις δείχνει περισσή κατανόηση σε οργανώσεις που έχουν έδρες δυτικές χώρες όπως π.χ. την αμερικανική National Endowment for Democracy (NED) που χρηματοδοτεί το αμερικανικό Κογκρέσο και της οποίας ο κ. Naim αποτελεί στέλεχος. Για τη NED βλέπε παρακάτω.

6). Πέραν του πονήματος της Saunders, βλέπε ενδεικτικά τις εξαιρετικές μελέτες των Christopher Simpson, Science of Coercion: Communication Research and Psychological Warfare, 1945-1980 (Oxford University Press, 1996) και Joan Poelofs, Foundations and Public Policy: The Mask of Pluralism (State University of New York Press, 2003). Βλ. επίσης, Joan Poelofs, “The NED, NGOs and the Imperial Uses of Philanthropy”, Counterpunch, May 13/14 2006. Δες και το κλασσικό πλέον σχεδιάγραμμα με τους ομόκεντρους κύκλους που πρωτοδημοσιεύθηκε στην Τhe Washington Post στις 26 Φεβρουαρίου 1967, με τον απόλυτα διαφωτιστικό τίτλο “This is How the Money Goes Around”. Εκεί αποκαλύπτονται φορείς, ΜΚOs και παρένθετοι οργανισμοί μέσω των οποίων η CIA λειτουργούσε ένα παγκόσμιας εμβέλειας σύστημα χρηματοδοτήσεων. Όπως παραδέχτηκε ο πρώτος πρόεδρος της NED, Allen Weinstein, “ a lot of what we do today was done covertly 25 years ago by the CIA ”. Δές Eric Walberg, “Egypt/Serbia/Georgia: Learning from others’ mistakes”,www.ericwalberg.com

Στην έκδοση της 15ης Φεβρουαρίου 2011 η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει ονομαστικό κατάλογο 528 φερομένων ως ΜΚΟ ελληνικών οργανώσεων που είναι καταγεγραμμένες στο μητρώο Υπηρεσίας Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του Υπουργείου Εξωτερικών (Αλίκη Μάτση, «528 ΜΚΟ στο τραπέζι|, σελ. 17), όλες χρηματοδοτούμενες από το ελληνικό δημόσιο και οι οποίες εξυπηρετούν τις όποιες σκοπιμότητές του. Είναι δηλαδή Κυβερνητικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Είναι GONGOs. Ο κατάλογος της Ελευθεροτυπίας είναι ελλιπής αφού δεν συμπεριλαμβάνονται τα ονόματα των Διοικητικών Συμβουλίων των οργανισμών. Στο κύριο σχόλιο της «Ε», «ΜΚΟ και διαφάνεια», η εφημερίδα αναδεικνύει την όλη παθογένεια των ελληνικών αυτών οργανώσεων οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις, εξυπηρετούν ιδιοτέλειες και των πλουτισμό των μελών τους.

Για την δημόσια απαίτηση του Προέδρου Μπούς του νεότερου, οι αμερικανικές ΜΚΟ να λειτουργούν ως προπαγανδιστικοί φορείς των ΗΠΑ, βλ. Naomi Klein “Now Bush wants to buy the complicity of aid workers”, The Guardian, 23 June 2003 και “Bush to NGOs: Watch Your Mouth”, Globe and Mail (Canada) June 20, 2003. Επί προεδρίας Κλίντον η προσέγγιση υπήρξε πιο εκλεπτυσμένη. Κατά τον υπουργό Εξωτερικών Ουόρεν Κρίστοφερ, “by enlisting international and regional institutions in the work, the US can laverage our own limited resources and avoid the appearance of trying to dominate others”. Δές www.ericwalberg.com

7). Σχετικά αλλά ανεπαρκή στοιχεία μπορούν να εντοπισθούν στους ιστοτόπους των οργανώσεων. Αυτά κατά καιρούς αλλάζουν ή απαλείφονται εσκεμμένα. Ωστόσο μια επίμονη έρευνα στο διαδίκτυο μπορεί να τα εντοπίσει.

8). Άμεσα συναφής είναι και η μελέτη του Jan Oberg, “The International Crisis Group: Who pays the Piper?”, The Transnational Foundation for Peace and Future”, April 15, 2005 (Press Info No.219). Η ICG είναι χωρίς υπερβολή ο «νονός» της απόσχισης του Κόσσοβου στη βάση μιας στρατηγικής δαιμονοποίησης των Σέρβων και εξαγνισμού των Αλβανών καθώς επίσης και μιας νεοταξικής αντίληψης περί «νεοφιλελεύθερου ιμπεριαλισμού» που «νομιμοποίησε» τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς του 1995 και 1999. Περί του τελευταίου δες ειδικά, Robert Cooper, “The new liberal imperialism”, The Guardian, April 7,2002. Ο Βρετανός Cooper είναι σήμερα υψηλόβαθμο στέλεχος της γραφειοκρατίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες για ζητήματα εξωτερική πολιτικής. Παλαιότερα υπήρξε πρωτοσύμβουλος του Πρωθυπουργού Τόνι Μπλέρ.

Πέραν των Δυτικών / Νατοϊκών κυβερνήσεων, ο πιο σημαντικός χρηματοδότης της ICG υπήρξε ο George Soros που πρωτοχρηματοδότησε τη δημιουργία της ICG με φορέα τον πρώην Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών και Πρόεδρο του Ιδρύματος Carnegie, Morton Abramowitz. Μαζί με τον Abramowitz, τα μέλη και οι αξιωματούχοι της ICG, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της ευρωατλαντικής ελίτ. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο μέχρι το 2007 Πρόεδρος της ICG, ο Αυστραλός Gareth Evans, ο οποίος ως Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε θιασώτης του Ινδονήσιου δικτάτορα Σουχάρτο και απολογητής της γενοκτονικής του πολιτικής στο Ανατολικό Τιμόρ.

9). Για την σχετική τεκμηρίωση βλέπε την πολυσέλιδη έκθεση της Nathan Associates, Inc. Final Report: Cyprus Bi-Communal Development Irregam Evaluation της 25ης Μαΐου 2004 (Evaluation IQC No. AEP-I-0000-0002300). Η Έκθεση Nathan υποβλήθηκε προς την United States Agency for International Development και (α) αποτιμούσε τους λόγους αποτυχίας του δημοψηφίσματος το 2004 για το Σχέδιο Ανάν και (β) πιο σημαντικό για τους σκοπούς μας, περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια και με στοιχεία (χρηματοδοτήσεις ΜΚΟ και αποδέκτες χρημάτων)τις μεθοδεύσεις της αμερικανικής πρεσβείας για παράκαμψη της Κυπριακής Κυβέρνησης. Η Έκθεση Nathan αποσύρθηκε από το διαδίκτυο μετά από ολιγοήμερη διαθεσιμότητά της. Βλ. Επίσης, Μιχάλης Ιγνατίου, «Ταμείο για ευαίσθητες δραστηριότητες», Ο Φιλελεύθερος, 30 Νοεμβρίου 2008.

10). Όπως μας πληροφορεί ο Simpson στην προαναφερθείσα μελέτη του, τα reference/focus groups υπήρξαν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία που οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ανέπτυξαν τη δεκαετία του 1950 μέσω των οποίων επέβαλαν τις δικές τους θέσεις και θεωρήσεις για τα πράγματα, δηλαδή τη δική τους προπαγάνδα (communication theory). Η επιβολή της αμερικανικής θεώρησης επέτρεπε τον έλεγχο και τη διαχείριση των λεγόμενων αναπτυσσόμενων χωρών του τρίτου κόσμου, όχι όμως και την επίλυση των όποιων προβλημάτων που τις ταλάνιζαν. Ποτέ δεν αποτελούσε στόχο της αμερικανικής στρατηγικής η επίλυση τέτοιων προβλημάτων παρά μόνο η «διαχείρισή» τους μέσω μιας διατεταγμένης ιδεολογίας.

Ένας από τους πιονέρους της παραπάνω μεθοδολογίας υπήρξε το πρώην μέλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και μεταπολεμικά καθηγητής στο Yale, “Leonard Doob – author of the 1948 text Public Opinion and Propaganda and an activist in US international propaganda projects until well into the 1980’s” – όπως γράφει ο Simpson (σελ. 87). Ο Doob και συνάδελφοί του όπως ο Herbert Kelman του Harvard έδρασαν και στην Κύπρο. «Απόφοιτοι» των σεμιναρίων και focus groups που διηύθυναν οι Kelman και Doob στο Cambridge και στην Λευκωσία (Λήδρα Πάλλας), βρίσκονται σήμερα σε νευραλγικές κρατικές θέσεις στην Κύπρο, σε Πανεπιστήμια και αλλού, και παραμένουν οι κατ’ εξοχήν θιασώτες του Σχεδίου Ανάν και της κατάλυσης του κυπριακού κράτους του 1960.

11). Βλ. το ειδικό πρόγραμμα για την Τουρκία στον επίσημο ιστότοπο της GMFUS. Ανάλογο πρόγραμμα για την Τουρκία με παρόμοιο υλικό υπάρχει και στον ιστότοπο της ICG.

12). Ο Λόρδος Patten of Barnes δηλώνει κομπάζοντας ότι στην οργάνωσή του, την ICG, “We often find ourselves saying the things that governments would like to say but find too difficult”. Jan Oberg, “The International Crisis Group”, ο.π.

13). Βλ. «Το Ευαγές Ίδρυμα ICG και οι Μυρωμένες Εκθέσεις του», Ο Φιλελεύθερος, 15 Μαρτίου 2006. Στην Λευκωσία, η Έκθεση του 2006 παρουσιάσθηκε σε ακροατήριο στο Intercollege όπου απόφοιτοι των σεμιναρίων Doob-Kelman κατέχουν διευθυντικές θέσεις και αμέσως μετά ο παρουσιαστής του Ιρλανδός Nicholas Whyte, φιλοξενήθηκε από το ΕΛΙΑΜΕΠ (16 Μαρτίου 2006) στην Αθήνα. Η ειρωνεία είναι ότι λίγο μετά, ο Whyte, υπεύθυνος της ICG για την έρευνα και την συγγραφή της κυπριακής έκθεσης, εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση διότι άρχισε να αντιδρά στο μακρύ χέρι της Άγκυρας και να διαφοροποιείται κάπως από τη μέχρι τότε απόλυτα φιλοτουρκική στάση του ICG.

14). Σχετικά με μερικές από τις δραστηριότητες της PRIO στην Κύπρο, δες ενδεικτικά το επικριτικό κείμενό μου, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Βρετανός Dan Smith, από το 1993 μέχρι το 2007 , διευθυντής της PRIO και ο άνθρωπος που εγκατέστησε τη PRIO στην Κύπρο το 1997. 

Ο Dan Smith συνεργάστηκε με το ΕΛΙΑΜΕΠ στην Αθήνα το 2003 και υπήρξε συνιδρυτής του Greek-Turkish Forum της PRIO. Το 2002, ο Dan Smith τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ με το Order of the British Empire ( OBE ). Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τον Dan Smith , είναι το επταετές κενό που εμφανίζεται στο βιογραφικό του ( 1981-1988 ) για το οποίο ο ίδιος δηλώνει, “freelance”.

Πέραν των δραστηριοτήτων της σε Κύπρο και Τουρκία (συνεργασία με το Istanbul Policy Center ) η PRIO ανέπτυξε αδιαφανή δραστηριότητα με το ΕΛΙΑΜΕΠ πριν και μετά το 2004 με επίκεντρο το Σχέδιο Ανάν. Αποκορύφωμα της συνεργασίας των δύο «ΜΚΟ» υπήρξε το κλειστό σεμινάριο στην Ύδρα ( 16-17 Οκτωβρίου 2004 ) όπου παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων, ο Λόρδος Χάνει, ο τότε βρετανός Υφυπουργός Εξωτερικών Ντένις ΜακΣέιν και ο έλληνας ομόλογός του Ευριπίδης Στυλιανίδης . Το σεμινάριο τέθηκε υπό την αιγίδα του βρετανικού Φόρειν Όφις και της βρετανικής πρεσβείας και του Βρετανικού Συμβουλίου της Αθήνας. Πέραν των 40 επιλεγμένων προσώπων , έλαβαν μέρος στο σεμινάριο της Ύδρας κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης. Όλοι υπήρξαν θιασώτες του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν. Οι οργανωτές αρνήθηκαν και απέκλεισαν επιδεικτικά τη συμμετοχή στο σεμινάριο εκπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στρατηγικός στόχος της συνάντησης της Ύδρας, κατά βρετανό βουλευτή που παρευρέθη και αρνήθηκε να συμμορφωθεί στα Chatham House Rules που επέβαλλαν PRIO και ΕΛΙΑΜΕΠ, ήταν «πώς θα αυξηθούν οι πιέσεις για να αλλάξει το πολιτικό ισοζύγιο δυνάμεων στην Κύπρο». Για περισσότερες πληροφορίες , βλ. Φανούλα Αργυρού, Ελευθερία ( Λονδίνο 21 Οκτωβρίου 2004 ) και την πολύ καλή κάλυψη στη Σημερινή της Λευκωσία στις 23-24-25 Οκτωβρίου 2004.

15). Βλ. Ευρυβιάδης, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008

ΠΗΓΗ: Το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα www.aixmi.gr

PHOTO I: President George W. Bush meets with seven leaders of pro-democracy political parties and NGOs from Belarus, the last dictatorship in Europe, during their visit Thursday, Dec. 6, 2007, to the Oval Office. White House photo by Eric Draper

PHOTO II: ‘Applying UNSCR 1325 to Cyprus and the Region’ conference took place in Nicosia’s Buffer Zone, sponsored by USAID, UNDP Action for Cooperation and Trust and the Norwegian Ministry of Foreign Affairs’ Norway Grants. (Photo by American Embassy in Cyprus)

http://icmu.nyc.gr/

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΛΙΑΜΕΠ 

Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΄΄ΟΜΑΔΑ ΡΟΝΤΟΣ΄΄ H επιστολή Γιωτόπουλου για τον Χριστόδουλο Ξηρό

Εστάλη στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία…
Μεταξύ άλλων στην επιστολή του ο Αλ. Γιωτόπουλος, ο οποίος έχει καταδικασθεί για συμμετοχή στη 17Ν ως αρχηγός της, σημειώνει:

Με λεφτά του ελληνικού Δημοσίου μειονοτική προπαγάνδα! Το ΕΛΙΑΜΕΠ ξανά!....Ξανά οι εβραίοι;

 (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ:  Καλά όλο για εβραίους θα μιλάμε;

Μελετήσαμε με μεγάλη προσοχή την πρόσκληση για το διήμερο συνέδριο που διοργανώνει στην Κομοτηνή (22-23 Νοεμβρίου) η Περιφέρεια και το ΕΛΙΑΜΕΠ με θέμα «Η Συνθήκη της Λωζάννης 90 χρόνια μετά: Οι μειονοτικές ρυθμίσεις».
Είναι ένα συνέδριο (με λεφτά του ελληνικού Δημοσίου και των ευρωπαίων πολιτών λόγω χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ) στο όποιο κυριαρχεί, όχι μόνο στην επιλογή των προσώπων αλλά και στη θεματολογία, μια μονομερής αντίληψη που απλώς νομιμοποιεί δια της πλαγίας οδού την ατζέντα που θέτει η Άγκυρα και φανατικοί της μειονότητας.

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (ΕΛΙΑΜΕΠ 7)

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΟΥΡΑΣ ΜΕΛΙΝΑΣ - ΝΤΑΣΕΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΓΙΝΕΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ (ΕΛΙΑΜΕΠ 7)

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (ΕΛΙΑΜΕΠ 5-6)

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:Αφανείς και παραγκωνισμένοι του ΕΛΙΑΜΕΠ - ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙ ΑΡΕΣΤΟΣ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥ (Μέρος 5ον)

Μη νομίζετε, αγαπητοί συνέλληνες, ότι όποιος μπαίνει στο ΕΛΙΑΜΕΠ ή,

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (ΕΛΙΑΜΕΠ 3-4)

ΒΟΜΒΑ! ΤΟΥΡΚΟΤΖΟΓΛΟΥ Ή ΤΟΥΡΚΟΓΟΥ Ή ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ - ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ - ΚΟΥΛΟΥΜΠΗΣ - ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΕΘΝΟΥΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ 3)
Υπενθυμίζεται ότι όλα αυτά είχαν συντελεστεί όταν ο Θ. Κουλουμπής

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (ΕΛΙΑΜΕΠ 2)

ΚΑΙΕΙ!!! ΚΑΘΗΓΗΤΑΔΕΣ- Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΩΝ ΤΟΥ -ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ - ΕΛΙΑΜΕΠ (2)
ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ,

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (ΕΛΙΑΜΕΠ 1)

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: