Όταν οι πεινασμένοι Γερμανοί υποδέχονταν τον σωτήρα Ωνάση. Βίντεο.....

Σαν σήμερα το 1975, σε ηλικία 69 ετών έφυγε ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες σ΄ όλο το κόσμο..............

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝΑΣΗΣ στη Σμύρνη μετά 37 χρόνια!

Του Δημήτρη Λιμπερόπουλου
Πριν προχωρήσω στην επίσκεψη του Ωνάση στη Σμύρνη, μετά 37 χρόνια, παραθέτω τι μου είχε πει σχετικά:

<<Όταν εγκατέλειπα τη φλεγόμενη Σμύρνη ένιωθα σαν τον κόμη Μοντεκρίστο...Ήθελα να βρω ένα θησαυρό αμύθητης αξίας και να επιστρέψω παντοδύναμος να εκδικηθώ αυτούς που κρέμασαν τον θείο μου, σκότωσαν τους Έλληνες, έκαψαν τα σπίτια μας... Αυτόν τον θησαυρό τον δημιούργησα μόνος μου και είδα δυνατούς της Γης, πολιτικούς, πρίγκιπες, καλλιτέχνες, να υποκλίνονται μπροστά μου, όπως και όμορφες και διάσημες γυναίκες... Έχω τη ψευδαίσθηση ότι κυβερνάω από το γραφείο μου ωκεανούς και ουρανούς, αλλά συχνά πατώντας στο χώμα, που το νιώθω πιό οικείο και δυνατό από άσφαλτο, τσιμέντο, μάρμαρο, συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι παρά κόκκος άμμου του σύμπαντος... Το ίδιο ένιωσα κι΄όταν ξαναπάτησα το χώμα της γενέθλιας πόλης μου...>>

(Ω) Ωμέγα, όπως Ωνάσης- Ο ανελέητος πόλεμος Γ'

Από την Κ-802 θυρίδα, ο παχύς άντρας, παρέλαβε μια τσάντα και μια σακούλα αντίστοιχα. Η τσάντα περιείχε ένα διαβατήριο με τη φωτογραφία του Κάντις και ένα όπλο. Η σακούλα περιείχε μια περούκα αντρική και άλλα αντικείμενα ….. Τα παρέδωσε όλα στον Κάντις όταν συναντήθηκαν στο Μόντε Κάρλο.
Ο Τζον Κάντις, στις ατελείωτες ώρες της αναμονής λάδωνε το όπλο. Χρονομετρούσε μπροστά σε έναν καθρέπτη ολόκληρη την επιχείρηση. Μελετούσε τα διάφορα σχεδιαγράμματα του ξενοδοχείου που είχε καταλύσει ο στόχος. (Αριστοτέλης Ωνάσης), καθώς και τα διάφορα μέρη που θα επισκεπτόταν.

(Ω) Ωμέγα, όπως Ωνάσης- Ο ανελέητος πόλεμος Β'

 Συνέχεια από το Α' Μέρος.
Ο άνθρωπος του Ωνάση ήταν ο πρίγκιπας Φεϊζάλ. Και ενώ η συμφωνία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ωνάση προχωρούσε παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις, η CIA οργάνωσε μια συνωμοσία για την δολοφονία του Έλληνα εφοπλιστή με την βοήθεια του Σταύρου Νιάρχου…!!!!.....

Ουάσιγκτον, 17 Δεκεμβρίου 1953.

Στην απέναντι όχθη του ποταμού Πότομακ (Ουάσιγκτον) ένας κομψός άντρας με καστανά μαλλιά, γύρω στα τριανταπέντε διέσχισε γοργά την αίθουσα αναμονής του Εθνικού Αεροδρομίου και κατέβηκε τη σκάλα που οδηγεί στην πύλη επιβίβασης της αεροπορικής εταιρίας «Ιστερν Αιρλάινς».

(Ω) Ωμέγα, όπως Ωνάσης- Ο ανελέητος πόλεμος Α'

Ουάσιγκτον, 13 Δεκεμβρίου 1953, ώρα 6: 45

Η μέρα ασυνήθιστα παγερή ακόμη και για Ιανουάριο, ήταν στο τέλος της.
Οι δρόμοι της πρωτεύουσας ήταν ακόμη γεμάτοι χιόνια που είχαν πέσει δύο εικοσιτετράωρα πριν, όταν σάρωσε η θύελλα στην ανατολική ακτή.
Η οικογένεια που κατοικούσε στη Λεωφόρο Πενσυλβάνιας 1600, στο κτίριο με την τόσο γνωστή πρόσοψη, δεν είχε ξεμυτίσει παρά για λίγη ώρα, όσο κράτησε μια σύντομη βόλτα γύρω από το τετράγωνο.
Τώρα όμως ο Λευκό Οίκος αντηχούσε από τις υποβλητικές νότες του Μπαχ, μιας ακόμη τέρψης του προέδρου των ΗΠΑ, που ήξερε όμως να χαίρεται τον Βάγκνερ ή τον Βιβάλντι, αλλά και την αμερικανική μουσική «κάντρι» .

Στο τζάκι τριζοβολούσαν τα κούτσουρα και η θαλπωρή του χώρου τύλιγε τον πρόεδρο που καθόταν ώρες ολόκληρες και ονειρευόταν κάθε φορά που είχε χρόνο για ανάπαυση.

Αριστοτέλης Ωνάσης

Μια μέρα σαν και αυτή το 1975 έφευγε από την ζωή ένας από τους πιο επιτυχημένους εφοπλιστές, ένας κροίσος, ένας υπερήφανος μπίζνεσμαν, γνωστός γλεντζές και εραστής που η ζωή του ήταν γεμάτη με χαρές, διασημότητα αλλά και οικογενειακά δράματα.
Ήταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης, το φτωχόπαιδο από την Σμύρνη που κατάφερε με το μυαλό, τις ικανότητες και την τύχη να γίνει ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας της εποχής του. Πέθανε από μυασθένεια σε νοσοκομείο του Παρισιού έχοντας στο προσκέφαλο του την κόρη του Χριστίνα. Τα τελευταία του λόγια : ΄΄…Τι να τα κάνω τα πλούτη. Ότι και αν απόκτησα, βουλιάζουν στην άμμο…΄΄.

Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του είχε εκμυστηρευτεί στην κόρη του Χριστίνα τις επιθυμίες του. Να ενδιαφερθεί για το Ίδρυμα που έφερε το όνομα του αδερφού της και να του υποσχεθεί ότι θα αγοράσει για το ελληνικό κράτος έναν μεγάλο αριθμό πολεμικών αεροπλάνων. Η μοναδική κληρονόμος του δεν εκπλήρωσε την επιθυμία του πατέρα της για την δωρεά στο Ελληνικό κράτος μετά από την παρότρυνση των συμβούλων της πως η πρόθεση του πατέρα της δεν ήταν τόσο επιθυμία, όσο…παραλήρημα.

- Άνθρωπος είμαι κι΄εγώ... κατάλαβέ το, έχω σκοτούρες...

- Εσεις το λέτε, που έχετε εξασφαλίσει πολλές γενιές απογόνων σας; - Κουραφέξαλα... θα ρθει μέρα που οι τράπεζες θ΄αποκτήσουν όλο το πλούτο, αλλά κι΄αυτές θα πτωχεύσουν... Θα είναι η στιγμή της εκδίκησης των πεινασμένων και διψασμένων της Γης... Δημήτρης Λιμπερόπουλος

ο Ωνάσης μιλάει από τον τάφο:συγκλονιστικό κείμενό του!

Ο Ωνάσης έλεγε: Η ναυτιλία μας είναι πρώτη στο κόσμο, γιατί αυτοί που την έφτασαν στη κορυφή βρίσκονται στο εξωτερικό, μακριά από την έπαρση και τη διαφθορά των πολιτικών... (και η Ολυμπιακή ήταν καμάρι της Ελλάδας όσο ανήκε στον Ωνάση, πριν ενταχθεί στο διεφθαρμένο  κράτος - οι εργατοπατέρες, τα κομματόσκυλα και οι ανώνυμοι των μπλογκς,άλλα λένε...) 

"ο κομματισμός και η γραφειοκρατία

εμπόδιο στη πρόοδο της Ελλάδας"