Κι ἐπεὶ δὴ σὲ πολλὲς σύγχρονες Ἑλληνίδες ἀρέσουν τὰ τουρκικά…

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ,ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ!

Τουρκέψαμε…-Στὸ βιβλίο, γιὰ παράδειγμα τῆς «Θεατρικῆς Ἀγωγῆς», τὸ ὁποῖο διανέμεται στὴν Ε´ καὶ ϛ´ τάξεις τοῦ δημοτικοῦ, στὴν σελίδα 81, οἱ μαθητὲς καλοῦνται νὰ ὑποδυθοῦν τὸ δαιμόνιο.

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός, Δάσκαλος-Κιλκίς
. Τὶς προάλλες, Παρασκευὴ 7 Σεπτεμβρίου, τὸ κοπροκανάλι, πού, ὅπως βαυκαλίζεται, «ἀπευθύνεται στὸ νεανικὸ κοινό», πρόβαλλε μία κινηματογραφικὴ ταινία μὲ τίτλο «τὸ ἀστέρι τοῦ Βορρᾶ». Σύμφωνα μὲ τὴν σχετικὴ ἔνδειξη ἦταν κατάλληλο γιὰ ὅλους. Ἡ πλοκὴ τοῦ ἔργου; Τίποτε παραπάνω ἀπὸ τὶς γνωστές, κρανιοκενεῖς, ἀμερικανικὲς ἀηδίες. Ἀνισόρροπες, ἐπιστημονικὲς φαντασίες, μὲ καταιγισμὸ εἰκόνων καὶ δράσης. Προφανῶς πολλοὶ γονεῖς, ἐμπιστευόμενοι τὴν ἔνδειξη καταλληλότητος, ἐπέτρεψαν στὰ παιδιά τους νὰ τὸ παρακολουθήσουν. Ἴσως, ὅμως, δὲν ἀντιλήφθηκαν πὼς πρωταγωνιστές, ἐκτὸς ἀπὸ ἀνθρώπους, ἦταν καί… δαιμόνια. Ἔτσι ἀκριβῶς. Κάθε ἄνθρωπος συνοδευόταν στὸ ἔργο, ὡς ἀναπόσπαστο θὰ λέγαμε μέρος τοῦ ἑαυτοῦ του, ἀπὸ ἕνα δαιμόνιο μὲ μορφὴ ζώου.