.jpg) |
| Harold Macmillan |
Η εξωτερική πολιτική είναι μίγμα του παλιού και του νέου. Μπορεί να μυήσει και να κληρονομήσει. Μπορεί να ψηφίζουμε στην ψηφοδόχο για αλλαγές στην πολιτική και τις προσωπικότητες, αλλά οι κυβερνήσεις κληρονομούν μια διεθνή κατάσταση, στην οποία τα ίχνη από τις πατημασιές του παρελθόντος διαγράφονται έντονα.
Δεν μπορούμε να νομοθετούμε για τις πράξεις άλλων εθνών, αν μπορούμε να σκεπάσουμε την πλάκα ώστε να είναι τελείως καθαρή. Γινόμαστε αμέσως υποκινητές και λήπτες, ηθοποιοί και σκηνοθέτες.
Με την Κύπρο, το παρελθόν περιόριζε και καθόριζε τις δυνατότητες του παρόντος.
Το 1878. μετά από τρείς αιώνες Οθωμανικής κατοχής, η Βρετανία κατέλαβε την Κύπρο και μαζί κληρονόμησε την ανάγκη των Ελλήνων για την Ένωση. Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, που έγινε μια αγωνιστική Κραυγή, σ’ όλη τη διάρκεια του αιώνα που ακολούθησε τον Πόλεμο της ανεξαρτησίας το 1821.
